„Kara-te” – to w dosłownym tłumaczeniu z języka japońskiego „pusta ręka”. Nazwa ta związana jest z faktem, iż karate narodziło się jako system samoobrony wykorzystującej walkę bez użycia broni w bardzo efektywny sposób. System ten złożony jest z technik blokowania i udaremniania ataku, kontratakowania przeciwnika przez wykonanie różnego rodzaju technik (np. uderzenia pięścią lub kantem dłoni, kopnięcia). Nowoczesna nauka karate powstała po dokładnej i głebokiej racjonalizacji i usystematyzowaniu tych technik.

Dzisiejsze karate – to sztuka fizyczna, sport i samoobrona. Jest ono oparte na wykorzystaniu samych podstawowych technik. To sztuka walki, polegająca na kształceniu ustawicznymi ćwiczeniami takich cech charakteru, by karateka był w stanie przezwyciężyć każdą przeszkodę, tak materialną, jak i niematerialną.

Karate stanowi system ćwiczeń, dzięki którym karateka opanowuje w mistrzowski sposób wszelkie ruchy ciała, takie jak skłony, podskoki, balansowanie, ucząc się poruszać ciałem i kończynami w przód i w tył, w prawo i w lewo, w górę i w dół, w swobodny i jednolity sposób.

Defnicja karate tradycyjnego (Statut ITKF, Artykuł 1, Ustęp 1.3):

Zwycięstwo samo w sobie nie jest w karate tradycyjnym celem ostatecznym. Karate tradycyjne jest sztuką samoobrony, która wykorzystuje wyłącznie i w najbardziej skuteczny sposób ciało ludzkie. Znajdują w nim zastosowanie głównie techniki bloków, ciosów, uderzeń i kopnięć, w połączeniu z innymi powiązanymi z nimi ruchami.

Poprzez karate tradycyjne człowiek zyskuje środki do poszerzenia i pogłębienia zdolności fizycznych i umysłowych. Dzięki ciągłemu poszukiwaniu doskonałości technicznej następuje wszechstronny rozwój możliwości jednostki ludzkiej. Podczas gdy osiąganie kolejnych szczebli w hierarchii sportowej jest sprawą wyłącznie doskonalenia techniki, poszukiwania karate tradycyjnego nie napotykają na drodze swego rozwoju ograniczeń. Jedyne istniejące granice to zdolność człowieka do poszerzania sfery swych możliwości i potencjału w dążeniu do nowych osiągnięć, a i te należy ustawicznie próbować przekraczać.