Podstawy karate

„Kara-te” – to w dosłownym tłumaczeniu z języka japońskiego „pusta ręka”. Nazwa ta związana jest z faktem, iż karate narodziło się jako system samoobrony wykorzystującej walkę bez użycia broni w bardzo efektywny sposób. System ten złożony jest z technik blokowania i udaremniania ataku, kontratakowania przeciwnika przez wykonanie różnego rodzaju technik (np. uderzenia pięścią lub kantem dłoni, kopnięcia). Nowoczesna nauka karate powstała po dokładnej i głebokiej racjonalizacji i usystematyzowaniu tych technik.

Dzisiejsze karate – to sztuka fizyczna, sport i samoobrona. Jest ono oparte na wykorzystaniu samych podstawowych technik. To sztuka walki, polegająca na kształceniu ustawicznymi ćwiczeniami takich cech charakteru, by karateka był w stanie przezwyciężyć każdą przeszkodę, tak materialną, jak i niematerialną.

Karate stanowi system ćwiczeń, dzięki którym karateka opanowuje w mistrzowski sposób wszelkie ruchy ciała, takie jak skłony, podskoki, balansowanie, ucząc się poruszać ciałem i kończynami w przód i w tył, w prawo i w lewo, w górę i w dół, w swobodny i jednolity sposób.